Vandaag mochten de veteranen Stellendam verwelkomen aan de Molendijk. Met in het achterhoofd de smadelijke 1-7 thuisnederlaag tegen De Jonge Spartaan van 2 weken geleden, kon vandaag tegen de nummer laatst in de competitie aan eerherstel gewerkt worden. Normaliter hebben de veteranen nogal wat moeite met ploegen die onderaan bungelen, maar vandaag kon Stellendam weinig weerstand bieden en werd het uiteindelijk een 4-0 overwinning na slechts een 1-0 ruststand. Ook in thuiswedstrijden wordt de oogst steeds schraler wat betreft het aantal beschikbare veteranen, maar toch kwamen er nog 13 bikkels opdraven. Op een zanderig veld 2 waren de veteranen, wederom onder de leiding van Johan, heer en meester maar het ontbrak aan de eindpass, en als de eindpass dan toch goed was, was het “net niet”. Dico zijn schot werd fraai door de keeper uit de bovenhoek gewerkt en Jaap wist een vrije kopkans nog naast te krijgen. Stellendam kreeg welgeteld 1 kans de 1^e helft (ook de enige kans van de wedstrijd) maar met een katachtige reflex wist Lex een doelpunt te voorkomen. Ook Jan B verloor weer een paar haartjes. Opgesteld bij de 1^e paal moest hij bij een (verkeerd geraakte) corner de bal met zijn hoofd via de paal wegwerken. Zijn eerste reactie was natuurlijk: “Maar ik buk niet!” Eindelijk viel na een half uur spelen dan toch het bevrijdende doelpunt. Een steekpass van John werd door Sab subtiel binnengeschoven, 1-0. Stellendam, op zich een vrij sportieve ploeg, had alleen de pech dat hun nummer 11 “een beetje vervelend” was. Op een gegeven moment wilden 5 veteranen hem wel eens even de les lezen en hem een ouderwets “koekie” verkopen. Het liep allemaal met een sisser af. In de tussentijd wilde Dico zich laten wisselen met een pijnlijke kuit, maar Dijke had het prima naar zijn zin op ut Bankie zodat Dico toch nog even door moest. Uiteindelijk kon Dijke zich van de bank losmaken en verving Dico. In de rust kwam Pits ook in het veld. Voor de wedstrijd liet hij blijken dat “het gevoel” er wel was, maar daar heeft niemand in de 2^e helft iets van terug kunnen zien! In de rust ook nog even aangehaald dat het wel prettig zou zijn als we snel een 2^e treffer konden maken, en dat lukte zodat de wedstrijd vrij snel gespeeld was. John liep door op een verdediger die de bal tegen hem aanschoot en hem zo een vrije doortocht richting keeper verleende . John omspeelde de keeper en kon de bal gemakkelijk binnenlopen, 2-0 en voor John de 7^e wedstrijd op rij dat hij wist te scoren. De 3-0 liet niet lang op zich wachten en na een mooie aanval over links was het Sab die de trekker overhaalde. Lex heeft in de 2^e helft welgeteld 1 bal gehad en dit was nog een terugspeelbal van Bram ook! Stellendam kon niet beter en wij liepen ook niet over van overtuiging, hoewel er nog enkele grote kansen gemist werden. Kopballen, doorgaans toch het handelsmerk van Jaap, konden nu niet door hem verzilverd worden en het had er ook alle schijn van dat Dijke niet wilde scoren. Toch kwam de 4-0 nog van de voet van John die dacht dat als niemand hem wilde scoren hij het maar zou doen. Meest opmerkelijke feit van de 2^e helft was toch wel het moment dat onze Pikkel na een duel op de grond bleef liggen. Pikkel kreeg last van een verschijnsel dat  (bijna) nooit voorkomt bij de veteranen, al staat er wel een momentje bij menigeen op zijn netvlies gebrand, hij kreeg last van kramp! Zo zie je wat (geen) trainingsarbeid allemaal met je kan doen. Al met al een eenvoudige overwinning en weer 3 punten in de knip. Voor volgende week staat Binnenmaas op het programma, maar Koning Winter heeft zojuist zijn intrede gedaan en de verwachting is dat er weinig gevoetbald zal worden zaterdag.