Vandaag de inhaalwedstrijd tegen het 3^e veteranenelftal van Barendrecht daar enkele weken geleden deze wedstrijd door ons al ruim van te voren werd uitgesteld door personele problemen. Aangezien het vandaag een beker/inhaalprogramma betrof kon deze wedstrijd wel afgewerkt worden en wel op veld 10 en onze spulletjes achterlatend in kleedkamer 15. Op donderdagavond nog 16 spelers, maar daar bleven er zaterdagmiddag nog 14 van over. Aangezien P1 geen verplichtingen had, was vandaag ook grensrechter Rob aanwezig. Ook aanwezig was oud 1^e elftalspeler Karel, die geen wedstrijden meer voor P1 kan spelen, maar (natuurlijk) wel veteranenfit is. De voorbereiding vertoonde wel enkele scheurtjes. Zouden we eerst als echte profs met de Piershilbus gaan, op vrijdagavond kwam het telefoontje van buschauffeur/speler Dico dat hij alsnog moest werken. Het was te kort draaien om nog een verse buschauffeur te vinden zodoende werd op eigen gelegenheid de fabriek van Barendrecht opgezocht. Al voor de wedstrijd bleek dat Karel er weinig voor hoefde te doen om zich aan de veteranen aan te passen. Een shaggie vooraf in de kleedkamer en een goede warming-up (een paar keer op doel repen). Vanaf het begin van de wedstrijd was duidelijk dat er hier 3 punten gepakt konden/moesten worden. Barendrecht werd meteen met de rug tegen de muur gedrukt en nadat Jaap de eerste kans nog om zeep had geholpen (hoog over vanaf 3 meter) was het even later John die de score opende op aangeven van Karel, 1-0. Dit was al de 4^e achtereenvolgende wedstrijd dat John het net wist te vinden. De aanvalsgolven op het doel van Barendrecht bleven komen, mede ook doordat Piet en afwisselend Marco en Jan konden inschuiven, maar het doelpunt viel aan de andere kant. Bij een sporadische uitval van Barendrecht werd de bal door Sander (binnen de zestien) geblokt en Piet werkte de bal weg, maar schoot tegen de hand van de op de grond liggende Sander aan. De scheidsrechter floot voor een strafschop tot verwondering van alle 22 spelers op het veld. De penalty werd overigens prima ingeschoten, 1-1. Niet veel later kreeg Barendrecht nog een mogelijkheid op voorsprong te komen. Pits vlagde voor buitenspel, maar de scheidsrechter wuifde dit weg en zodoende kon de aanvaller alleen op Lex afstomen. Gelukkig speelde hij dit niet goed uit zodat het bij 1-1 bleef. Aan de andere kant was het wel raak, een voorzet vanaf de zijkant werd door Ruud subtiel in de hoek gekopt, 2-1. Dit zou ook de ruststand zijn en wij mochten het ons zelf kwalijk nemen dat de  voorsprong niet (veel) groter was. In de rust kwam ook onze voorzitter in de ploeg (zijn 1^e veteranenminuten dit seizoen) en droeg ook zijn steentje bij. Meteen na rust maakte Jaap de 3-1 en de wedstrijd was gespeeld. Wij bleven wel geconcentreerd voetballen en dat leverde ook de 4-1 op. Een afgemeten voorzet van Karel werd door Jantje B met zijn kruin tot doelpunt gepromoveerd. Rob dacht dat als iedereen kon scoren, hij dit ook wel kon. Vanaf een meter of 30 kwam de bal zijn kant op rollen en hij wilde met links “afdrukken”. Iedereen zag dit aankomen en hield zijn adem in, zelfs bij Barendrecht 1 werd de wedstrijd even stilgelegd om te kijken en horen hoe dit af zou lopen. U raadt het al, volgens eigen zeggen was het een slecht stukje veld, hij raakte geen bal, enkel lucht! Daarna deed ook de zwaartekracht zijn werk en viel Rob voorover op het gras. Hilariteit alom en ook de wisselspelers van Barendrecht konden een glimlach niet onderdrukken. Het slotakkoord was voor Karel zelf waarbij hij liet zien dat hij het nog steeds niet verleerd is. Een vrije trap op 20meter van het doel en hij liet de bal op laconieke wijze achter de keeper ploffen, 5-1. Dit was tevens de eindstand in een wedstrijd die nooit een wedstrijd was. Volgende week waarschijnlijk meer tegenstand als we op bezoek gaan bij De Jonge Spartaan die samen met ons de belangrijkste achtervolgers op koploper Smitshoek zijn.