Zo, na twee weken geen wedstrijd gelukkig weer de wei in. 10 december, een prachtige voetbaldag waarin wij moesten aantreden tegen Barendrecht 14. Als T.M van het derde team van Piershil, en natuurlijk ook onze T.D Johan Hartog, proberen wij op vrijdagavond de opstelling in orde te hebben. Johan is daar altijd vindingrijk in en zo komt het dat ik altijd wel een prima lijstje heb met namen op zaterdagochtend. Ik vermeld speciaal ochtend. Want tegen de middag valt er wel altijd iemand af, dus lobby ik dan maar weer richting Leo Tol of John vd Bijl om te vragen of zij ons uit de nood kunnen helpen. Zo niet deze zaterdag, 14 man op de lijst, beter kan niet. Twee ervan moesten nog wel even reserve zitten bij het tweede, maar een kniesoor die daar over zeurt. Dus op naar Barendrecht. We moesten jammer genoeg wat later beginnen want het veld waar wij op moesten was nog bezet, maar dat soort dingen zijn we wel gewend. Maar toen het zover was dat we konden gaan beginnen, zo ongeveer om drie uur, zag ik dat de scheidsrechter van vandaag onze Johan was. Voor mij is dit de eerste keer dat ik zoiets meemaak, je speelt uit en levert dan ook nog eens de scheidsrechter. Op mijn vraag waarom dat was zei de oorspronkelijke scheidsrechter en tevens leider van Barendrecht: 'We zijn maar met 11 man want er komen er een paar later'. Zo gezegd, zo gedaan, dus beginnen maar. De aftrap precies om drie uur met direct een aanvallend Barendrecht, wat echt heel goed begon aan de wedstrijd. Aanval op aanval en met goed spel en opkomende backs werden wij behoorlijk onder druk gezet. Rene de Munnik moest overuren maken om zijn verdediging bij de les te houden. Maar al in de vijfde minuut kwamen wij op achterstand door een prachtige aanval van Barendrecht over rechts, 1-0. Na dat doelpunt bleef Barendrecht de bovenliggende partij. Tot de 30e minuut, toen ging de wet van Johan weer werken: conditie, honger naar de bal, meer voor elkaar knokken en aansluiten. Prachtig is het dan hoe sommigen van ons de rest meenemen naar een hoger niveau. En zo kwam het dat wij het laatste kwartier van de eerste helft het heft weer in eigen hand namen door niet een mooie, maar zelfs prachtige solo van Manus, 1-1. Met deze stand gingen we naar de thee.
In de rust nog even wat dingen met elkaar doorgenomen. Soms zeg ik dan dingen, waarop er jongens zijn die liever die maat 45 onder mijn achterwerk willen zetten. Maar weet je, het helpt. Na twee man te hebben gewisseld begonnen wij aan de tweede helft. Er ontspon zich een leuke pot voetbal die naar gelang de wedstrijd vorderde wat harder werd. Sander die als een soort Dirk kuit sleurde en knokte voor elke bal en daardoor de rest aanstak. Marcel die zijn vaste maat Arjan niet meer naast zich had, daar hij voorstopper was gaan spelen, bleef heer en meester op het middenveld . En hij liet de jonkies zoals Kiliam, Richard en Wouter beter voetballen door goed te coachen. Zelfs Richard 'Bantoe' Huisman ging er tegenaan a la Johan Neeskens. Wij kregen behoorlijk wat kansen, maar de bal wilde er niet in. Dus toch maar John Kraak erin die uit zijn werk vandaan nog even kwam kijken, in de veronderstelling dat hij de laatste 10 minuten nog zou kunnen zien. Maar bij het veld aangekomen vernam hij dat de wedstrijd dus later begonnen was en er nog genoeg tijd was om in te vallen voor de licht geblesseerde Kiliam. Zo ontspon zich een mooi duel, met Rene die zijn mannen naar voren dirigeerde, Manus en Wouter als moderne backs opkomend over de zijkanten en Ricardo en John daarvoor. Wat heel leuk was om te zien was dat Sander en Sam het spel breed hielden, waardoor we niet op een kluitje gingen voetballen. Zo speelden we de tegenstander echt zoek wat resulteerde in de 1-2 door John in de 80e minuut. Toen ging het snel Barendrecht wilde gelijk maken, maar dat werkte averechts. Door de ruimte die wij kregen werd het 1-3. Sander was er perfect doorheen maar werd op de rand van de zestien afgezaagd. Rene schoot de vrije trap onberispelijk binnen. Na een prachtige aanval over rechts maakte de voor Sander weer in het veld gekomen Kiliam er 1-4 van. En toen dacht Ricardo Bisdom ook maar de 1-5 binnen te schieten. De scheidsrechter, onze Johan dus, floot af voor het einde van deze leuke pot. De 1-5 was wel wat geflatteerd want Jasper onze keeper had ook nog heel wat ballen tegengehouden, maar de winst was dik verdiend. Lennaert heeft na zijn blessure ook weer speeltijd gemaakt en is het niet verleerd, wat betekent dat wij in de breedte nog sterker worden.
Allemaal weer bedankt namens T.M & T.D
ps Als we weer naar Barendrecht moeten nemen we een trekker en de platte kar mee veld 5 wat een eind weg.
