Afgelopen zaterdag hielden de Veteranen de eer van de vereniging hoog door als enige team wél in actie te komen en de drie punten binnen te harken. Op een prima bespeelbaar veld werd De Jonge Spartaan VE1 op een 0-6 nederlaag getrakteerd. Laatste man Jan Bouman gaf op zijn bekende wijze leiding aan zijn defensie en daar waar nodig verzorgde hij de rugdekking aan zijn mandekkers. Wie Jan een beetje kent weet dat dit regelmatig gepaard kan gaan met een fikse sliding, een fenomeen dat in de veteranencompetitie met uitsterven bedreigd wordt. Zo keek ook de spits van De Jonge Spartaan even raar op toen zijn tegenstander fors in kwam glijden. Maar zoals het hoort daarna elkaar even een handje geven en het is weer klaar....of toch niet? Even voor rust ging Jan namelijk in een duel met diezelfde spits op een andere manier naar de grond. Zou dat de reden geweest zijn waarom hij Jan bij het handje geven niet aankeek? In de rust liet Jan zich met een lichte blessure uit voorzorg vervangen, 0-2 voor, geen vuiltje aan de lucht! Vanaf de zijlijn zag hij zijn teamgenoten de klus klaren...en de spits van De Jonge Spartaan? Die kon ook zonder al dat slidinggeweld niet tot scoren komen.