Verslag van het trainingsweekend van Piershil 3 in Vlissingen
Zaterdagmorgen sliep iedereen lekker zijn roes uit. Het opstaan deed bij de één toch wat meer pijn dan bij de ander. Marcel nam een groot voorschot op de uitverkiezing tot speler van het jaar door voor iedereen een heerlijke uitsmijter klaar te maken. Mijn stem heeft hij in ieder geval al! Na dit stevige ontbijt ging een ieder zich klaarmaken voor het middagprogramma van Johan, dat op het strand plaats zou vinden. Diegenen die al klaar waren vermaakten zich met één van de flipperkasten of bewonderden de vechtkunsten van Steven Seagal in de film Under Siege, wat een acteur is die man toch!
Aangekomen bij de trappen van de boulevard openbaarde trainer Johan zijn eerste plannen, een lekkere conditietest op diezelfde trappen! Met een gezamenlijk prommillage van 14,6 nog in de bloedvaten mochten we van geluk spreken dat er na 3 keer op en neer nog steeds geen gewonden waren gevallen. Dit werd dus al gauw gestaakt en het was tijd om het strand op te gaan. De wind had deze dag uitgekozen om eens flink huis te gaan houden en boven op de boulevard waaide je dan ook compleet uit je panty. Met lege kratjes als doelpalen werd er een veld uitgezet en Johan deelde twee teams in. In het losse zand werd het een heerlijk voetbalgevecht en na 5 minuten had het 'veld' dan ook al meer weg van een duinlandschap. Dit kon de pret niet drukken en na een uur was iedereen helemaal kapot maar voldaan en gingen we terug naar de watertoren, die al die tijd vanachter de boulevard over ons had gewaakt. In de toren werd er om de beurt gedoucht en was het Job die iedereen van heerlijke tosti's wist te voorzien. Steven Seagal werd weer van de pauzestand afgehaald en hier en daar werd door verscheidene mensen nog even een klein 'tukkie' gedaan.
Aan het begin van de avond, toen iedereen (eindelijk) klaar was verlieten we onze vertrouwde watertoren weer en liepen richting het Arsenaal aan de haven om naar een poolcafé te gaan. Daar werden twee pooltafels gehuurd en ook het door sommigen van ons geliefde dartspel kon daar naar hartelust gespeeld worden. De van oorsprong Engelse barman wist wel hoe hij zo'n gezelschap moest bespelen: Geef ze bier en voetbal...de Engelse variant van het Romeinse 'geef ze brood en spelen'. En zo stond er dus 1 minuut later een rondje bier op de bar en was Bolton Wanderers – Liverpool op de tv's te zien. Twee uur later kwamen we tot de conclusie dat de barman best ok was, Johan erg goed is in biljarten, Liverpool dramatisch had staan te verdedigen en het tijd was om een hapje te gaan eten in het al op de heenweg gereserveerde eetcafé.
In het eetcafé werden we zeer vriendelijk ontvangen, wat natuurlijk ook logisch is als je er met 11 man je geld komt brengen. Maar daarmee zouden we dit eetcafé tekort doen want het bleek gewoon een goede tent te zijn! Voor aanvang van het diner nam Johan nog even het woord omdat hij de volgende morgen al vroeg zou vertrekken om te gaan fluiten. Hij bedankte iedereen die een aandeel had in het organiseren en hoopte op een goede afloop van de tweede seizoenshelft. Tijdens het eten stond slechts 1 vraag centraal. Had het middelste meisje op de poster op de wc een derde tepel of niet? Ieder toiletbezoek leverde nieuwe inzichten op. Was het een schaduw? Een vouw in het papier? Erop getekend? Aan het einde van de avond was het mysterie nog steeds niet opgelost. Ow ja..het eten was ook nog lekker! Na het eten weer naar die ene leuke kroeg van de avond ervoor, waar natuurlijk weer van alles gebeurd is wat we hier niet kunnen én willen delen. Wat in Vlissingen gebeurd is blijft namelijk in Vlissingen!
De zondagmorgen was voor iedereen zwaar. Eigenlijk valt hier ook niet zoveel over te vertellen. Lekker uitgeslapen, spullen gepakt, watertorentje opgeruimd...en naar huis! Het is een geweldig weekend geweest en het was jammer dat niet iedereen mee heeft kunnen gaan. Maar één ding was wel duidelijk geworden: Piershil 3 is een hechte vriendenclub en klaar voor de tweede seizoenshelft!
